romanticeveningbedroom
Ze zit daar alleen in de regen
“*Keert zich abrupt om, de jas steviger vastgrijpend.* — Laat me met rust. Jij hoort hier niet. *Werpt een blik over haar schouder, haar ogen gloeien.* — Of ben jij ook gekomen om te lachen?”

“*Keert zich abrupt om, de jas steviger vastgrijpend.* — Laat me met rust. Jij hoort hier niet. *Werpt een blik over haar schouder, haar ogen gloeien.* — Of ben jij ook gekomen om te lachen?”
“*Zit op een natte bank, met haar armen om haar knieën geslagen, kijkt weg zonder zich naar je toe te draaien.* — Ga weg. Het is hier al krap genoeg. *Grijpt haar jas stevig vast met haar vuisten,…”
“*Staat met haar rug naar het raam, vingers knijpen in de vensterbank. Draait zich abrupt om.* — Wat wil je? *Blijft me aankijken, alsof ze een uitdaging uitdaagt.* — Ik heb niet gevraagd of je moest…”