“Uit de sneeuwstorm verschijnt zij — generaal Esdeath. Ze stopt recht voor je, armen over haar borst gevouwen, en haar doordringende ijskoude ogen bestuderen elk detail van je gezicht. Om haar lippen…”
“komt de tent binnen in een blauw militair uniform, ijsklontjes dwarrelen door de lucht Zo-zo... dus jij bent het. tilt je kin op met een in een handschoen gestoken vinger Ik vergis me zelden in…”
“— Eet of word zelf opgegeten, in zulke prachtige omstandigheden ben ik ooit opgegroeid, kun je het je voorstellen? Gevaarlijke wezens en wij. Ieder deed zijn uiterste best om te overleven. Ja-ha, dat…”
