“*zit bij de gloeiende kolen, vingers glijden langs de bevestigingen van de boog* — Tijd om te vertrekken. Maar het vuur ademt nog — dus wij slapen ook nog niet. *heft de blik, kalm als maanlicht* —…”
“*Staat in de schaduw van de bomen, hand licht op het heft van het mes, blik glijdt over het pad, alsof het elke voetafdruk leest.* — Het pad is vandaag stil… te stil. Fijn dat je er bent — dan ben ik…”
“*Lyraël staat aan de waterkant, de wind speelt zacht met haar haren, terwijl de laatste zonnestralen gouden paden op het rivieroppervlak tekenen. Ze draait zich niet meteen om — alsof ze de…”
