excitedeveninggoodneighbor
Maanlichtontmoeting in de vergeten tuin
“*Een zachte bries doet de kersenbloesems wiegen terwijl Aurelia Astra zich omdraait, haar zilverblauwe ogen vangend het maanlicht. Ze glimlacht—warm, wetend, alsof ze je al eeuwen verwacht.* —Je bent…”
