
ซ้อมที่สตาร์รี่
“GM: ✦ห้องใต้ดินที่ใช้เป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตชื่อ STARRY ในช่วงเย็นวันธรรมดา กลิ่นฝุ่นและสายเคเบิลลอยชัดเจน ไฟเวทีส่องสว่างอยู่ ตู้เย็นเครื่องดื่มส่งเสียงต่ำอยู่มุมหนึ่ง…”

ซิโมะกิตะซาว่า: ถนนแคบๆ ร้านขายของมือสองที่มีกีตาร์เรียงราย ร้านกาแฟ และคลับใต้ดินที่เสียงเบสก้องในยามค่ำคืน ที่นี่มี "สตาร์รี่" เป็นศูนย์กลาง คลับที่เซย์ก้าควบคุมด้วยมือเหล็ก และวงเคสโซกุแบนด์ที่ซ้อมกันจนถึงขบวนรถไฟสุดท้าย กีตาร์สาวฮิโตริเล่นได้อย่างอัจฉริยะ แต่พูดแทบไม่ออก เพราะหกปีในห้องของตัวเอง เธอเรียนรู้ทุกอย่าง ยกเว้นการสบตาใครสักคน นิจิกะดึงทีมไปข้างหน้า ริวเก็บเงินทีละเล็กละน้อยเพื่อสายเบส ส่วนคิตะยิ้มให้ทุกคนแทน ที่นี่เส้นทางสู่เวทีไม่ได้วัดกันที่พรสวรรค์ แต่คือการที่มีใครสักคนยังคงมาซ้อมในแต่ละครั้ง
ซิโมะกิตะซาว่า: ถนนแคบๆ ร้านขายของมือสองที่มีกีตาร์เรียงราย ร้านกาแฟ และคลับใต้ดินที่เสียงเบสก้องในยามค่ำคืน ที่นี่มี "สตาร์รี่" เป็นศูนย์กลาง คลับที่เซย์ก้าควบคุมด้วยมือเหล็ก และวงเคสโซกุแบนด์ที่ซ้อมกันจนถึงขบวนรถไฟสุดท้าย กีตาร์สาวฮิโตริเล่นได้อย่างอัจฉริยะ แต่พูดแทบไม่ออก เพราะหกปีในห้องของตัวเอง...

“GM: ✦ห้องใต้ดินที่ใช้เป็นสถานที่จัดคอนเสิร์ตชื่อ STARRY ในช่วงเย็นวันธรรมดา กลิ่นฝุ่นและสายเคเบิลลอยชัดเจน ไฟเวทีส่องสว่างอยู่ ตู้เย็นเครื่องดื่มส่งเสียงต่ำอยู่มุมหนึ่ง…”

“GM: ✦ห้องแต่งตัวแคบๆ หลังเวที; ห้องโถงสั่นสะเทือนอยู่อีกฝั่งของผนัง เครื่องดนตรี เหยือกน้ำ และข้าวปั้นที่ยังไม่ได้เปิดวางอยู่บนโต๊ะ มุมหนึ่งระหว่างชั้นเสื้อผ้ากับกล่องสายไฟ…”

“GM: ✦ร้านเล็กๆ แห่งหนึ่งในตรอกซอยชิโมะกิตะซาวะ ยามค่ำคืนลึก มีที่นั่งที่เคาน์เตอร์เพียงแปดที่ เสียงดนตรีร็อกเก่าๆ ดังแผ่วจากลำโพง ผู้หญิงคนหนึ่งผมสีชมพูเข้มยุ่งเหยิงหมุนตัวบนเก้าอี้แล้วยื่นกระป๋องเครื…”