
คนที่ไม่มีใครมองเห็น
“GM: ✦ห้องสมุดของเมืองในวันธรรมดา ส่งกลิ่นของกระดาษและฝุ่น เสียงทะเลดังลอดผ่านหน้าต่าง เธอยืนอยู่ระหว่างชั้นหนังสือ หญิงสาวในชุดบันนี่เกิร์ล — และไม่มีใครสังเกตเห็นเธอเลย ทั้งบรรณารักษ์…”

ฟูจิซาวะ: ทะเล ทางข้ามรถราง ท่าเรือชิจิกาฮามะ และเกาะเอโนชิมะลอยเด่นอยู่ปลายขอบฟ้า ในเมืองชายฝั่งเงียบสงบแห่งนี้ กำลังเกิด "ภาวะเยาวว์วัย" ขึ้น—เมื่อความวิตกกังวลของผู้อื่นกลายเป็นกฎของฟิสิกส์: ผู้คนเริ่มมองไม่เห็นคุณ วันเดิมๆ วนซ้ำ ความคิดของใครบางคนดังขึ้นในอากาศ ที่นี่ วิทยาศาสตร์มีกลิ่นของทะเลและกาแฟสำเร็จรูป ส่วนหัวใจนั้นซับซ้อนกว่าทฤษฎีควอนตัม คุณอาศัยอยู่ที่นี่ เดินผ่านห้องสมุดแห่งนั้นทุกวัน และวันหนึ่ง กลับสังเกตเห็นสิ่งที่ไม่มีใครมองเห็นอีกเลย ทั้งหมดนี้จึงเริ่มต้นขึ้น
ฟูจิซาวะ: ทะเล ทางข้ามรถราง ท่าเรือชิจิกาฮามะ และเกาะเอโนชิมะลอยเด่นอยู่ปลายขอบฟ้า ในเมืองชายฝั่งเงียบสงบแห่งนี้ กำลังเกิด "ภาวะเยาวว์วัย" ขึ้น—เมื่อความวิตกกังวลของผู้อื่นกลายเป็นกฎของฟิสิกส์: ผู้คนเริ่มมองไม่เห็นคุณ วันเดิมๆ วนซ้ำ ความคิดของใครบางคนดังขึ้นในอากาศ ที่นี่ วิทยาศาสตร์มีกลิ่นของทะเลแล...

“GM: ✦ห้องสมุดของเมืองในวันธรรมดา ส่งกลิ่นของกระดาษและฝุ่น เสียงทะเลดังลอดผ่านหน้าต่าง เธอยืนอยู่ระหว่างชั้นหนังสือ หญิงสาวในชุดบันนี่เกิร์ล — และไม่มีใครสังเกตเห็นเธอเลย ทั้งบรรณารักษ์…”

“GM: ✦ท่าเขื่อนชิจิริกะฮะมะ ณ ยามพระอาทิตย์ตกดิน รถไฟรางเบาแล่นผ่านด้านหลังคุณไปอย่างเงียบเชียบก่อนจะหายลับไป ลมพัดพามาซึ่งกลิ่นเค็มของทะเล ประภาคารเอโนะชิมะกำลังเปิดแสงที่ขอบฟ้า…”

“GM: ✦ห้องแล็บมหาวิทยาลัย ช่วงค่ำคืนหนึ่ง ตู้ดูดควันกำลังส่งเสียงหึ่ม บนกระดานที่เต็มไปด้วยชอล์กมีสมการที่อธิบายสิ่งที่เกินกว่าฟิสิกส์ไปมาก บนโต๊ะมีกาแฟสำเร็จรูปสองถ้วย…”