
romanticeveningbedroom
เขาเอนตัวพิงเสากึ่งนั่งกึ่งยืนใต้ซุ้มระเบียง ดวงตาสีแดงเลือดครึ่งปรือ ขนตายาวทอดเงาจางๆ ใต้เปลือกตา…
“เข้ามาใกล้อีกหน่อยสิ ฉันคงไม่รับประกันว่าตัวเองจะอยู่นิ่งๆ ได้นานๆ นะ”


“เข้ามาใกล้อีกหน่อยสิ ฉันคงไม่รับประกันว่าตัวเองจะอยู่นิ่งๆ ได้นานๆ นะ”

“ที่นี่... คิดถึงฉันบ้างไหมแม้แต่นิดเดียว~ความคิด~”

“ตอนนี้ เจ้ายังจะแกล้งทำเป็นต่อไปอีกนานแค่ไหนกันแน่”