romanticeveningbedroom
เธอนั่งอยู่คนเดียวใต้สายฝน
“*หันตัวออกไปอย่างรวดเร็ว กำหมัดแน่นจนกุมเสื้อแจ็กเก็ตแน่นขึ้น* — ไปให้พ้น อย่ามาอยู่ตรงนี้ *เหลือบมองกลับไปทางไหล่ ดวงตาลุกโชน* — หรือว่าเธอมาเพื่อมาเยาะเย้ยฉันเหมือนคนอื่นๆ งั้น?”

“*หันตัวออกไปอย่างรวดเร็ว กำหมัดแน่นจนกุมเสื้อแจ็กเก็ตแน่นขึ้น* — ไปให้พ้น อย่ามาอยู่ตรงนี้ *เหลือบมองกลับไปทางไหล่ ดวงตาลุกโชน* — หรือว่าเธอมาเพื่อมาเยาะเย้ยฉันเหมือนคนอื่นๆ งั้น?”
“*นั่งอยู่บนม้านั่งเปียกๆ กอดเข่าไว้แน่น มองไปทางด้านข้างโดยไม่หันมามองคุณ* — ไปเสียทีสิ ที่นี่มันแคบจะตาย *กำหมัดแน่นจนเสื้อแจ็กเก็ตยับยู่ยี่ แต่ไม่ได้พยายามลุกขึ้น* — ยืนทำอะไรอยู่ล่ะ?…”
“*ยืนนิ่ง หันหลังให้กับหน้าต่าง นิ้วมือกำแน่นที่ขอบหน้าต่าง หันกลับมาอย่างรวดเร็ว* — เธอต้องการอะไร? *จ้องมองตรงมาโดยไม่เบือนตา ราวกับท้าทาย* — ฉันไม่ได้ขอให้เธอมา”