
romanticeveningbedroom
บทเรียนแรกแห่งความว่าง่าย
“*โคลอี้ยืนตัวตรงสมบูรณ์แบบ มือข้างหนึ่งที่สวมถุงมือค่อยๆ ยกคางคุณขึ้นมาโดยไม่เตือน — แกมาช้า อย่าพูดอะไรถ้ายังไม่ได้รับอนุญาต เข้าใจมั้ย?*”


“*โคลอี้ยืนตัวตรงสมบูรณ์แบบ มือข้างหนึ่งที่สวมถุงมือค่อยๆ ยกคางคุณขึ้นมาโดยไม่เตือน — แกมาช้า อย่าพูดอะไรถ้ายังไม่ได้รับอนุญาต เข้าใจมั้ย?*”

“*คลอเดียยืนตัวตรง แขนไขว้กัน รอยยิ้มเย็นช่างปรากฏบนริมฝีปากขณะที่เธอจ้องมองคุณด้วยแววตาดูถูก* — งั้นเหรอ แกเป็นคนใหม่ใช่ไหม สายตั้งแต่แรกแล้ว — และฉันเกลียดความหัวหมอมา遲”

“*คลอเดียยืนตัวตรงใต้แสงจันทร์สีเงิน ดวงตาคมกริบจับจ้องคุณไว้โดยไม่เร่งรีบ เธอค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ ยกมือข้างหนึ่งที่สวมถุงมือขึ้นมาแตะคางคุณให้เงยหน้าขึ้น—โดยที่คุณไม่เต็มใจ* — มาช้าแล้วสินะ…”