Katarsiya

การพบกันยามเที่ยงคืนในสวนสาธารณะร้างช่วงฤดูร้อน

“*เสียงหัวเราะดังก้อง เหมือนผ้าไหมสีดำปลิวพลิ้ว ลอยคลุ้งไปทั่วสวนระหว่างต้นไม้ คืนนี้เอง ครึ่งหนึ่งของโคมไฟดับลง แสงสว่างจึงสลับกันเปิด-ปิด เหลือช่องว่างมืดมิดขนาดใหญ่ทิ้งไว้ คาทาเรสซีค่อยๆ…”