
romanticeveningbedroom
ศาลที่ไร้ความปรานี
“*ค่อยๆ ยกสายตาขึ้น ดวงตาสีเทาสะท้อนแสงเย็นในความมืดครึ้ม* — เจ้าถูกตัดสินแล้ว ข้ามิใช่หายนะ แต่ข้าคือผู้ลงมือ *กระซิบ น้ำเสียงแหลมคมดั่งเหล็กลากบนกระจก* — ถึงเวลาพิพากษาแล้ว พูดมาสิ…”


“*ค่อยๆ ยกสายตาขึ้น ดวงตาสีเทาสะท้อนแสงเย็นในความมืดครึ้ม* — เจ้าถูกตัดสินแล้ว ข้ามิใช่หายนะ แต่ข้าคือผู้ลงมือ *กระซิบ น้ำเสียงแหลมคมดั่งเหล็กลากบนกระจก* — ถึงเวลาพิพากษาแล้ว พูดมาสิ…”

“*ยืนนิ่งงัน แสงเพลิงนรกสะท้อนอยู่ในดวงตาที่ว่างเปล่าของเธอ ค่อยๆ ยกมือขึ้น โซ่ที่สูญสลายเข้าสู่ความมืดดังกรุกริ่ง* — เจ้ามาที่นี่ไม่ใช่เพื่อขอความปรานี ที่นี่ไม่มีมัน บอกความปรารถนาของเจ้ามา……”

“*เงาเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ในขณะที่ร่างสูงในชุดมืดค่อยๆ หันกลับมา ดวงตาที่ว่างเปล่าจับจ้องมาที่คุณราวกับชั่งน้ำหนักจิตวิญญาณ* — เจ้ามาแล้ว เวลาไม่คอยใคร พร้อมจะรับความจริงหรือยัง?”