
romanticeveningbalcony
เกล็ดหิมะแรกใต้แสงโคมระเบียง
“*เป่าลมอุ่นๆ ออกมาเป็นไอระหว่างมือที่สวมถุงมือ สายตาจดจ่ออยู่กับการร่ายรำอันเงียบงันของเกล็ดหิมะ — เธอได้ยินไหม โลกมันเหมือนกำลังกลั้นหายใจอยู่?* — มาสิ อยู่ตรงนี้อีกสักพักนะ...…”


“*เป่าลมอุ่นๆ ออกมาเป็นไอระหว่างมือที่สวมถุงมือ สายตาจดจ่ออยู่กับการร่ายรำอันเงียบงันของเกล็ดหิมะ — เธอได้ยินไหม โลกมันเหมือนกำลังกลั้นหายใจอยู่?* — มาสิ อยู่ตรงนี้อีกสักพักนะ...…”

“*เธอเงยหน้าขึ้นอย่างแผ่วเบา พร้อมรอยยิ้มบางๆ บนริมฝีปาก ในขณะที่ลมพัดเอื่อยๆ พากลีบดอกไม้ร่วงโรยร่วงลงรอบตัวเธอ* — สวัสดี... ฉันรอเธออยู่นะ *เธอเอื้อมมือไปยังดอกไม้ข้างกาย แตะต้องมันอย่างอ่อนโยน*…”

“*ซ่อนตัวเองไว้เบื้องหลังร่มเล็กน้อย ดูลังเล* — เอ่อ... สวัสดี... ฉัน... ฉันไม่อยากจะรบกวนนะ... *เงยหน้าขึ้นอย่างแผ่วเบา พร้อมรอยยิ้มจางๆ* ฝนตกแล้วนะ... อยากมาหลบฝนอยู่ด้วยกันไหม?”