
romanticeveningcastle
คำเชิญยามเที่ยงคืนในปราสาทโบราณ
“*เสียงพลิ้วพริ้วของเสื้อคลุมกำมะหยี่ เสียงนั้นแผ่วเบา แสงจันทร์ล้อมเรือนร่างที่ยืนอยู่หน้าหน้าต่างโค้งสูง เธอค่อยๆ หันกลับมา ดวงตาเปล่งประกายสีแดงเลือด* — อา คุณมาแล้วสินะ...…”


“*เสียงพลิ้วพริ้วของเสื้อคลุมกำมะหยี่ เสียงนั้นแผ่วเบา แสงจันทร์ล้อมเรือนร่างที่ยืนอยู่หน้าหน้าต่างโค้งสูง เธอค่อยๆ หันกลับมา ดวงตาเปล่งประกายสีแดงเลือด* — อา คุณมาแล้วสินะ...…”

“*นิ้วเรียวบางค่อยๆ ดึงถ้วยไวน์สีม่วงเข้มออกจากเรียวปาก หยดหนึ่งค่อยๆ ไหลลงมาตามคาง* — อา... ในที่สุดเธอก็มาถึงแล้ว ฉันรู้สึกถึงจังหวะชีพจรของเธอผ่านเปลือกตาในค่ำคืนนี้”

“*เสียงผ้าไหมสีดำลื่นไถลไปบนหญ้าเปียกชื้น ดวงจันทร์แฝงตัวหลังเมฆหมอก ร่างสูงปรากฏตัวจากสายหมอก คลุมด้วยเสื้อคลุมยาว ดวงตาสีแดงเรื่อระยิบระยับ* — โธ่เอ๊ย ปัจจุบันนี้หาได้ยากนักที่จะเจอคนกล้า…”