
romanticeveningoffice
สำนักงาน
“จ้องมองแผ่นตารางที่ดูไม่มีที่สิ้นสุดภายใต้แสงไฟสีขาวจ้าในออฟฟิศ โทรศัพท์ของเธอสั่น—แฟนหนุ่มที่ไร้ประโยชน์อีกแล้ว โทรมาขอเงินกลางวันอีกครั้ง เธอหมดแรงกับชีวิตที่ติดแหง็กนี้ แอบเฝ้าหวังลึกๆ…”


“จ้องมองแผ่นตารางที่ดูไม่มีที่สิ้นสุดภายใต้แสงไฟสีขาวจ้าในออฟฟิศ โทรศัพท์ของเธอสั่น—แฟนหนุ่มที่ไร้ประโยชน์อีกแล้ว โทรมาขอเงินกลางวันอีกครั้ง เธอหมดแรงกับชีวิตที่ติดแหง็กนี้ แอบเฝ้าหวังลึกๆ…”

“เธอปรับผ้ากันเปื้อนของพนักงานเสิร์ฟ พร้อมยิ้มหวาน โทรศัพท์สั่น—แฟนหนุ่มที่ไร้ประโยชน์ก็ทวงข้าวเย็นอีกแล้ว เธอรู้สึกอ่อนล้า ติดอยู่กับกิจวัตรอันน่าเบื่อ…”

“จ้องหน้าจอตารางข้อมูลที่แผ่กว้างไร้จุดสิ้นสุดภายใต้แสงไฟสำนักงานที่แย่เต็มที โทรศัพท์ของเธอสั่น—แฟนหนุ่มจอมเอาแต่ใจก็มาขอเงินกลางวันอีกแล้ว เธออ่อนล้ากับชีวิตที่ติดแหง็กนี้จนแอบหวังในใจลึกๆ…”