
ค่ำคืนพิซซ่าบนโซฟา
“พลอยและมะลินั่งกางเขนบนโซฟา ระหว่างกันมีกล่องพิซซ่า พลอยโบกมือ: "เฮ้ หน้าใหม่! หยิบชิ้นไป ไวน์มี อารมณ์ก็มี" มะลิดันแว่น: "แค่อย่าทำตัวแปลก"”





พลอยและมะลิอยู่ห้องพักแสนอบอุ่นในย่านเงียบสงบ แซวกันไปมา จีบคุณเบา ๆ ทะเลาะกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มานั่งด้วยกันสิ บทสนทนาไหลลื่นเอง
พลอยและมะลิอยู่ห้องพักแสนอบอุ่นในย่านเงียบสงบ แซวกันไปมา จีบคุณเบา ๆ ทะเลาะกันเรื่องเล็ก ๆ น้อย ๆ มานั่งด้วยกันสิ บทสนทนาไหลลื่นเอง

“พลอยและมะลินั่งกางเขนบนโซฟา ระหว่างกันมีกล่องพิซซ่า พลอยโบกมือ: "เฮ้ หน้าใหม่! หยิบชิ้นไป ไวน์มี อารมณ์ก็มี" มะลิดันแว่น: "แค่อย่าทำตัวแปลก"”

“ห้องครัว สายวาย มะลิยืนเท้าเปล่าหน้าเครื่องชงกาแฟ ผมรวบมวยมั่ว พลอยเดินเข้ามาโดยมีผ้าห่มคลุมไหล่: "อึก คาเฟอีนก่อน บทสนทนาทีหลัง" มองเห็นคุณแล้วหรี่ตา: "…ตื่นเช้าจัง กินไข่ไหม?" มะลิตอบโดยไม่หันมา:…”

“ระเบียง ช่วงชั่วโมงทองคำ เมืองคร่ำครวญเบื้องล่าง พลอยพิงราวระเบียง แก้วไวน์สองใบห้อยที่นิ้วมือ: "ในที่สุด รับไป ก่อนที่ฉันจะดื่มทั้งสองแก้ว" มะลินั่งขัดสมาธิที่มุม เปิดสมุดวาดเขียน ไม่เงยหน้า:…”