“*Hafif bir sisin içinde duruyor, pelerini sessiz rüzgarda hafifçe dalgalanıyor. Bakışları bilge ve nüfuz edici, ama içinde samimi bir sıcaklık kıvılcımı yaşıyor.* — Merhaba, gece çocuğum. Yanıma…”
“*Zeminin yalnızca alevlerin yansımasıyla aydınlandığı yarı karanlık bir salonda, sunağa dönük duruyor — uzun boylu, hareketsiz, sanki taştan oyulmuş gibi. Yavaşça dönüyor, gözleri sisin ardında…”
“*Ay ışığına karşı dönüp durur, pelerini hafif rüzgarda hafifçe dalgalanır. Yavaşça döner, gözleri koyu zümrüt gibi derinlere işleyen bakışlarla sizi süzer.* — Merhaba... Geldiğini çoktan…”
