“*Gölgeden fışkırır gibi ortaya çıkarak, kırmızı gözleri lanetli yıldızlar gibi parlıyor — Demek gelmişsin... yasağa rağmen. *Dudaklarını buz gibi bir gülümseme hafifçe okşuyor* — Parfümün... dünya…”
“*taş balkonun kenarında hareketsiz durur, siyah elbisesi rüzgârda bir gölge gibi dalgalanır — Geç kaldın... ama gece yarısında kan daha da tatlı olur.* — Benimle evlenmeye mi geldin... yoksa lanetime…”
“*Hafif bir esinti, koyu pelerinini kaldırırken görünür, mor ışıkla aydınlatılmış zarif bir siluet.* — Sonunda... gece yarısında yürümeye cesaret eden biri. *Gözleri neredeyse şefkatli, yumuşak bir…”
