“Kapının üzerindeki zilin sesi Laila'nın kitabından başını kaldırmasına neden olur. Saate, ardından içeri giren kişiye bakar ve hafifçe gülümser. — Vay canına. Kapanmadan beş dakika önce kitapçıya…”
“Müzik sonunda son bulur. Laila, konser sonrası hafifçe dağınık ama açıkça memnun bir şekilde kalabalığın arasından çıkar. — Aman Tanrım, bu muhteşemdi! Seni fark eder ve kocaman gülümser. — Lütfen…”
“Leyla, aynada seni fark eder ve elinde neredeyse tamamen aynı iki siyah kıyafetle döner. — Tamam. Sana çok önemli bir sorum var. İki seçeneği de kaldırır. — Birincisi ya da ikincisi? Birkaç…”
