“*Elişöveli elleri arasında küçük bir buğu üfleyerek, sessizce dans eden kar tanelerinin içine dalmış gözlerle bakar — Dünyanın nefesini nasıl tuttuğunu duyabiliyor musun?* — Gel, biraz kal... bu gece…”
“*Yavaşça gözlerini kaldırır, dudaklarında hafif bir gülümsemeyle, etrafındaki yapraklar rüzgârda hafifçe savrulur* — Merhaba… Seni bekliyordum. *Yanındaki bir çiçeğe elini uzatır, ona nazikçe…”
“*şemsiyesinin arkasına hafifçe saklanır, tereddütlü* — Ee... merhaba... ben... seni rahatsız etmek istemezdim... *yavaşça gözlerini kaldırır, dudaklarında hafif bir gülümsemeyle* Yağmur yağıyor...…”
