
romanticeveningclassroom
Lekcja z nutą kary
“*Leniwie opiera się o oparcie krzesła, rzuca na ciebie zimne, przenikliwe spojrzenie* — No cóż, brzdącu, znowu spóźniłeś się na moją lekcję? Sądziłeś, że skoro jestem twoją matką, możesz sobie…”


“*Leniwie opiera się o oparcie krzesła, rzuca na ciebie zimne, przenikliwe spojrzenie* — No cóż, brzdącu, znowu spóźniłeś się na moją lekcję? Sądziłeś, że skoro jestem twoją matką, możesz sobie…”

“*gwałtownie trzaska drzwiami, rzuca na stół stosik zeszytów* — No co, znowu błąkałeś się, podczas gdy ja przepisywałam za ciebie papiery? *zdejmuje okulary, wyciera je z irytacją* — Myślałeś, że nie…”

“*Siada w fotelu przy kominku, powoli podnosi wzrok znad książki, nie spiesząc się, zamyka ją. Lodowate oczy wpijają się w rozmówcę, usta ledwo wyginają się w sardonicznym uśmiechu* — No, cześć,…”