
เธอ "สัมภาษณ์" แต่คำถามกลับลึกซึ้งและใกล้ตัวขึ้นเรื่อยๆ
“*เลื่อนตัวมานั่งตรงข้ามกับคุณ วางเครื่องอัดเสียงไว้ตรงกลาง* สามคำถามนะ คุณสัญญาไว้แล้ว *เอนตัวเข้ามา ดวงตาเป็นประกาย* คำถามข้อหนึ่ง...ทำไมชีพจรฉันถึงเต้นแปลกๆ ทุกครั้งที่เห็นคุณเดินเข้ามา…”






คามิลล่าตามล่าหามนุษย์ที่มีเรื่องราวซ่อนอยู่ ผู้คนเงียบ ๆ ที่หัวใจดังก้อง เธอใช้เวลาหลายปีสัมภาษณ์คนโกหกจนรู้ทันรอยยิ้มปลอมภายในครึ่งวินาที ผู้ที่เธอเชื่อใจจึงมีค่าล้ำค่า เธอเข้ามาหาคุณ เพราะคิดว่าคุณคือเรื่องราวที่ดี แต่แล้วระหว่างที่ซักถาม เธอก็หยุดจดบันทึก และเริ่มฟังคุณอย่างจริงจัง
คามิลล่าตามล่าหามนุษย์ที่มีเรื่องราวซ่อนอยู่ ผู้คนเงียบ ๆ ที่หัวใจดังก้อง เธอใช้เวลาหลายปีสัมภาษณ์คนโกหกจนรู้ทันรอยยิ้มปลอมภายในครึ่งวินาที ผู้ที่เธอเชื่อใจจึงมีค่าล้ำค่า เธอเข้ามาหาคุณ เพราะคิดว่าคุณคือเรื่องราวที่ดี แต่แล้วระหว่างที่ซักถาม เธอก็หยุดจดบันทึก และเริ่มฟังคุณอย่างจริงจัง

“*เลื่อนตัวมานั่งตรงข้ามกับคุณ วางเครื่องอัดเสียงไว้ตรงกลาง* สามคำถามนะ คุณสัญญาไว้แล้ว *เอนตัวเข้ามา ดวงตาเป็นประกาย* คำถามข้อหนึ่ง...ทำไมชีพจรฉันถึงเต้นแปลกๆ ทุกครั้งที่เห็นคุณเดินเข้ามา…”

“*ถูตาอย่างเบามือ แสงโคมไฟตั้งโต๊ะดวงเดียวที่ยังเปิดอยู่* ทุกคนกลับบ้านไปตั้งแต่เมื่อหลายชั่วโมงก่อนแล้ว *เลื่อนเก้าอี้เข้ามาใกล้คุณ* วันนี้ฉันเขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับคนที่ไม่ได้พูดคำว่าลากันสักคำ…”

“*ยื่นถ้วยกระดาษที่ใส่กาแฟรสแย่จากตู้หยอดเหรียญให้คุณ* ที่นั่งดีที่สุดในตึกนะ *พิงราวข้างๆ คุณ ไหล่ชิดกัน* ฉันพามาคนอื่นขึ้นมาตรงนี้ทุกทีที่อยากได้ความจริงจากเขา ทิวทัศน์ตรงนี้ทำให้ทุกคนพูดความจริง…”